ചത്ത കുഞ്ഞിനെ 11 ദിവസം മുതുകിലേറ്റിയ തള്ള ഡോൾഫിൻ; ശാസ്ത്ര ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ച് 'ഫ്രാഗിൾ'

 

മനസ്സലിയുന്ന കാഴ്ച: ചത്ത കുഞ്ഞിനെ 11 ദിവസം മുതുകിലേറ്റിയ തള്ള ഡോൾഫിൻ; ശാസ്ത്ര ലോകത്തെ ഞെട്ടിച്ച് 'ഫ്രാഗിൾ'

​മനുഷ്യരിൽ മാത്രമല്ല, പ്രകൃതിയിലെ മറ്റ് ജീവജാലങ്ങളിലും സ്നേഹവും മാതൃബന്ധവും വേർപാടിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള വേദനയും ഒരുപോലെ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവാണ് പടിഞ്ഞാറൻ ഓസ്ട്രേലിയൻ കടലിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന അപൂർവ്വ കാഴ്ച. ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞ തന്റെ ചോരക്കുഞ്ഞിന്റെ ജീവനറ്റ ശരീരം 11 ദിവസത്തോളമാണ് 'ഫ്രാഗിൾ' എന്ന തള്ള ഡോൾഫിൻ ആഴക്കടലിലൂടെ ചുമന്നുനടന്നത്. കടൽ ലോകത്തെയും അന്താരാഷ്ട്ര ശാസ്ത്ര സമൂഹത്തെയും ഒരുപോലെ വികാരഭരിതരാക്കിയ ഈ സംഭവം വന്യജീവി പഠന ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും അപൂർവ്വവും കണ്ണീരണിയിക്കുന്നതുമായ നിമിഷങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാറുകയാണ്.

​ജനിച്ചു രണ്ടാഴ്ച തികയും മുൻപേ മാതൃത്വത്തിന്റെ സന്തോഷം കണ്ണീരായി

​വെസ്റ്റേൺ ഓസ്ട്രേലിയൻ തീരത്ത് സ്ഥിരമായി ഗവേഷകർ നിരീക്ഷിക്കുകയും വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇന്തോ-പസഫിക് ബോട്ടിൽനോസ് (Indo-Pacific Bottlenose) ഇനത്തിൽപ്പെട്ട ഡോൾഫിനാണ് ഫ്രാഗിൾ. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ് ഫ്രാഗിൾ ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയത്. എന്നാൽ ആ സന്തോഷത്തിന് വെറും രണ്ടാഴ്ചത്തെ ആയുസ്സ് മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ജനിച്ചപ്പോൾ മുതൽ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ കഠിനമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ (Respiratory Distress) അനുഭവിച്ചിരുന്ന കുഞ്ഞു ഡോൾഫിൻ വൈകാതെ മരണത്തിന് കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.

​തന്റെ കുഞ്ഞിന് ജീവനില്ലെന്ന ദാരുണമായ സത്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ ആ തള്ളമനസ്സ് തയാറായിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞ് ചത്തുപോയ ശേഷവും അതിനെ കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് താഴാൻ അനുവദിക്കാതെ, തൻ്റെ മുതുകിലും മൂക്കിലും (Rostrum) താങ്ങിനിർത്തി ഫ്രാഗിൾ കടലിലൂടെ നീന്താൻ തുടങ്ങി. കുഞ്ഞിന് ജീവൻ തിരികെ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലെന്നപോലെയായിരുന്നു ആ അമ്മയുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും.

​11 ദിവസത്തെ കഠിനമായ വിയോഗ ദുഃഖവും അതിജീവനവും

​സാധാരണയായി ഡോൾഫിനുകളിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ചത്തുപോയാൽ തള്ള ഡോൾഫിനുകൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം അവയെ കൂടെക്കൊണ്ടുനടക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ 11 ദിവസത്തോളം, അത്യാവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണം പോലും കഴിക്കാതെ, ചത്ത കുഞ്ഞിന്റെ ജീർണ്ണിച്ചു തുടങ്ങിയ ശരീരം ചുമന്ന് ഒരു ഡോൾഫിൻ കടലിലൂടെ നീന്തുന്നത് ശാസ്ത്ര ലോകത്ത് തീർത്തും അപൂർവ്വമാണ്. തള്ള ഡോൾഫിന്റെ ആരോഗ്യത്തെയും ജീവനെത്തന്നെയും ബാധിക്കാവുന്ന തരത്തിലുള്ള കഠിനമായ അദ്ധ്വാനമാണിത്.

​ആഴക്കടലിലേക്ക് കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം മുങ്ങിപ്പോകാതിരിക്കാൻ നിരന്തരം അതിനെ വെള്ളത്തിന് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ഫ്രാഗിളിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ ഡ്രോൺ ക്യാമറകളിലാണ് പതിഞ്ഞത്. തിരമാലകൾക്കിടയിലൂടെ തളരാതെ കുഞ്ഞിനെയും പേറി നീന്തുന്ന ഈ തള്ള ഡോൾഫിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ടവരുടെയും കണ്ണുനിറച്ചു. കടലിലെ ശക്തമായ ഒഴുക്കിനെയും അടിയൊഴുക്കുകളെയും പ്രതിരോധിച്ച് കുഞ്ഞിനെ താഴെ വീണുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ ഫ്രാഗിൾ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ വിവരണാതീതമാണ്.

​വിയോഗത്തിലും കാവലായി എത്തിയ ഡോൾഫിൻ കൂട്ടം (Pod)

​ഈ കഠിനമായ വിയോഗ നിമിഷങ്ങളിൽ ഫ്രാഗിൾ കടലിൽ ഒറ്റക്കായിരുന്നില്ല എന്നതും ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയ മറ്റൊരു ഘടകമാണ്. ഗവേഷകർ പകർത്തിയ ഡ്രോൺ ദൃശ്യങ്ങളിൽ കണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാഴ്ച, ഫ്രാഗിളിന് ചുറ്റും മറ്റ് ഡോൾഫിനുകൾ നീന്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നതാണ്. തളർന്നുപോയ അമ്മ ഡോൾഫിന് സംരക്ഷണം നൽകാനും ആശ്വാസമേകാനും എന്നവണ്ണം ഒരു വലിയ ഡോൾഫിൻ കൂട്ടം (Pod) അവരെ വട്ടമിട്ടു നീന്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

​മനുഷ്യരെപ്പോലെ തന്നെ ഡോൾഫിനുകൾക്കിടയിലും ശക്തമായ সামাজিক ബന്ധങ്ങളും (Social Bonds) പരസ്പര സഹാനുഭൂതിയും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നതിന് വ്യക്തമായ തെളിവാണിത്. കൂട്ടത്തിലെ ഒരു അംഗത്തിനുണ്ടാകുന്ന അപകടനിലയോ വേർപാടിന്റെ സങ്കടമോ മറ്റുള്ളവരെയും ഒരുപോലെ ബാധിക്കുന്നുണ്ടെന്നും, അവർ പരസ്പരം താങ്ങായി നിലകൊള്ളുമെന്നും ഈ സംഭവം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഫ്രാഗിളിന് കാവലായി നിന്ന മറ്റ് ഡോൾഫിനുകൾ മറ്റ് കടൽ ജീവികളിൽ നിന്ന്, പ്രത്യേകിച്ച് സ്രാവുകളിൽ നിന്ന് അതിന് പ്രതിരോധം ഒരുക്കുകയും ചെയ്തു.

​എന്താണ് 'എപ്പിമെലറ്റിക് ബിഹേവിയർ' (Epimeletic Behavior)?

​ജീവശാസ്ത്രപരമായി മൃഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഇത്തരം പ്രത്യേക പെരുമാറ്റങ്ങളെ 'എപ്പിമെലറ്റിക് ബിഹേവിയർ' (Epimeletic Behavior) എന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിളിക്കുന്നത്. കൂട്ടത്തിലുള്ള മറ്റൊരു ജീവിയോട് കാണിക്കുന്ന കഠിനമായ കരുതൽ, സംരക്ഷണം, അപകടനിലകളിൽ സഹായിക്കൽ, വിയോഗത്തിൽ ആശ്വാസം നൽകൽ എന്നിവയെല്ലാം ഇതിന്റെ ഭാഗമാണ്. കടൽ ജീവികളായ തിമിംഗലങ്ങളിലും ഡോൾഫിനുകളിലും ഇത് മുൻപും ശാസ്ത്രജ്ഞർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, 11 ദിവസം വരെ നീണ്ടുനിന്ന ഫ്രാഗിളിന്റെ ഈ സംഭവം ലോകത്തുതന്നെ അപൂർവ്വങ്ങളിൽ അപൂർവ്വമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

​ഫ്രാഗിളിന്റെ ഈ പെരുമാറ്റം ഡോൾഫിനുകളിൽ മനുഷ്യർക്ക് സമാനമായ ഉയർന്ന തലത്തിലുള്ള മാനസിക വികാരങ്ങളും (Emotions) വേർപാടിന്റെ വേദനയും (Grief) അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്ന ശാസ്ത്രീയ വസ്തുത അടിവരയിട്ടുറപ്പിക്കുന്നു. അവയ്ക്ക് കേവലം ചോദനകൾ മാത്രമല്ല, ചിന്താശേഷിയും ആഴത്തിലുള്ള സ്നേഹബന്ധങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന് ഇത് തെളിയിക്കുന്നു.

​മനുഷ്യന്റെ ഇടപെടലുകളും വന്യജീവി ഗവേഷകരുടെ മുന്നറിയിപ്പും

​ഈ അവിശ്വസനീയമായ സംഭവം വാർത്തകളിലൂടെ പുറത്തുവന്നതോടെ നിരവധി ആളുകളാണ് ഫ്രാഗിളിനെയും കുഞ്ഞിനെയും നേരിട്ട് കാണാൻ ബോട്ടുകളിലും വിനോദസഞ്ചാര യാനങ്ങളിലും കടലിലേക്ക് എത്താൻ തുടങ്ങിയത്. എന്നാൽ ഇത് തള്ള ഡോൾഫിന് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ സൃഷ്ടിക്കുമെന്ന് വന്യജീവി സംരക്ഷകരും ഗവേഷകരും മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ഫ്രാഗിൾ നിലവിൽ കഠിനമായ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ സമ്മർദ്ദത്തിലൂടെയാണ് (Stress) കടന്നുപോകുന്നത്. ഈ സമയത്ത് ബോട്ടുകളുമായോ അല്ലാതെയോ ചെന്ന് അവയെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നത് അവയുടെ സ്വാഭാവിക പെരുമാറ്റത്തെ ബാധിക്കുകയും ജീവന് തന്നെ അപകടകരമാവുകയും ചെയ്യും.

​കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം സ്വയം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തള്ള ഡോൾഫിൻ തയാറാകുന്നതുവരെ അതിന് ആവശ്യമായ സ്വകാര്യതയും ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷവും നൽകണമെന്നാണ് ഗവേഷകർ കർശനമായി ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവിക നിയമങ്ങൾക്ക് തടസ്സം നിൽക്കാതെ ദൂരത്തുനിന്നു മാത്രം ബോട്ട് നീക്കി നിരീക്ഷിക്കുകയാണ് ഇപ്പോൾ ശാസ്ത്രസംഘം ചെയ്യുന്നത്.

​ആഴക്കടലിലെ മാതൃത്വം: പ്രകൃതി നൽകുന്ന വലിയ പാഠം

​മാതൃബന്ധത്തിന്റെ അളവറ്റ ആഴവും പ്രകൃതിയിലെ വികാര ലോകം എത്രത്തോളം തീവ്രമാണെന്നും നമ്മെ വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഫ്രാഗിൾ എന്ന തള്ള ഡോൾഫിന്റെ കഥ. ഭാഷയും വാക്കുകളും ഇല്ലാത്ത കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ, മനുഷ്യർക്ക് അപ്പുറമുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെയും സങ്കടത്തിന്റെയും പെരുങ്കടലുകൾ തുടിക്കുന്നുണ്ടെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവാണ് ഈ സംഭവം ലോകത്തിന് നൽകുന്നത്. മൃഗങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെയും അവരുടെ ജീവിതാന്തരീക്ഷത്തെയും കൂടുതൽ ബഹുമാനത്തോടെയും കരുതലോടെയും കാണാൻ മനുഷ്യരാശിയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ് ഫ്രാഗിളിന്റെ ഈ വിയോഗ യാത്ര.

​ഇത്തരം അപൂർവ്വ സംഭവങ്ങൾ കടൽ ജീവികളുടെ പെരുമാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങൾക്ക് പുതിയ വാതിലുകൾ തുറക്കുകയാണ്. മിണ്ടാപ്രാണികളുടെ ലോകത്തും വികാരങ്ങൾ എത്രമാത്രം ആഴമുള്ളതാണെന്ന് വരും തലമുറയ്ക്ക് കാണിച്ചുതരുന്ന അപൂർവ്വമായ ഒരു ഏടായി ഈ തള്ള ഡോൾഫിന്റെ കഥ വന്യജീവി ചരിത്രത്തിൽ നിലനിൽക്കും.