ക്രെയിനുകളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന ജീവിതങ്ങളും, ചോരാത്ത ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളും: ഇറാനിൽ നിന്ന് ഒരു റിപ്പോർട്ട്

 ​ഇരുളുന്ന ഇറാൻ: ക്രെയിനുകളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന ജീവിതങ്ങളും, ചോരാത്ത ചെറുത്തുനിൽപ്പുകളും

​ടെഹ്‌റാൻ:

പ്രഭാതപൂജയുടെ ബാങ്ക് വിളി ഇസ്ഫഹാനിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുമ്പോൾ, അലിഖാനി സ്‌ക്വയറിൽ വിറങ്ങലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. തെരുവ് വിളക്കുകളുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ഇരുമ്പിൽ തീർത്ത കൂറ്റൻ ക്രെയിനുകളുടെ അറ്റത്ത് രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാരുടെ മൃതദേഹങ്ങൾ നിർജീവമായി തൂങ്ങിയാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമീർഹുസൈൻ സഫാരി, അബുൽഫസൽ സെപാഹി... സ്വന്തം നാടിന്റെ സ്വതന്ത്രമായ നാളെയെക്കുറിച്ച് കനത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ട രണ്ടു ഇറാനിയൻ ചെറുപ്പക്കാർ. അവർ വിടപറഞ്ഞത് തികച്ചും അനീതി നിറഞ്ഞൊരു ഭരണകൂടത്തിന്റെ ക്രൂരതയ്ക്ക് മുന്നിലാണ്.

​"ഇത് വെറുമൊരു വധശിക്ഷയല്ല. സ്വന്തം ജനങ്ങൾക്ക് നേരെ ഭരണകൂടം നടത്തുന്ന പച്ചയായ കൊലപാതകമാണ്, മനുഷ്യത്വത്തിന് നേരേയുള്ള തുറന്ന വെല്ലുവിളിയാണ്," മുൻ യു.എൻ പ്രോസിക്യൂട്ടർ പ്രൊഫസർ പയാം അഖാവൻ ഈ സംഭവത്തോട് പ്രതികരിച്ചത് കേവലം നിഷ്പക്ഷമായ നിയമത്തിന്റെ ഭാഷയിലല്ല, മറിച്ച് മുറിവേറ്റ ഒരു ജനതയുടെ രോഷവും വേദനയും ഉൾക്കൊണ്ടുകൊണ്ടാണ്. ഒരു വലിയ ജനവിഭാഗത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി നിശ്ശബ്ദമാക്കാൻ വേണ്ടി ഭരണകൂടം നടത്തുന്ന ക്രൂരമായ തന്ത്രമാണിതെന്ന് അദ്ദേഹം ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നു.

​ചോരയിൽ മുക്കിയ നീതിപീഠങ്ങൾ

​ഇറാനിൽ ഇന്ന് വിചാരണകളില്ല, ചോദ്യം ചെയ്യലുകളില്ല. ഉള്ളത് കസ്റ്റഡിയിലെ മൃഗീയമായ പീഡനങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഭയം കൊണ്ട് പറഞ്ഞുവെപ്പിക്കുന്ന വ്യാജ ഏറ്റുപറച്ചിലുകൾ (confessions) മാത്രം. സ്വന്തമായി ഒരു വക്കീലിനെ വെക്കാനോ, തങ്ങൾ നിരപരാധികളാണെന്ന് കോടതിക്ക് മുന്നിൽ വിളിച്ചു പറയാനോ ഈ യുവാക്കൾക്ക് അവസരം ലഭിച്ചില്ല. തങ്ങളുടെ മക്കൾ നിരപരാധികളാണെന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ വിളിച്ചു പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ പാവം കുടുംബങ്ങളുടെ സങ്കട ശബ്ദങ്ങളെപ്പോലും ഭരണകൂടത്തിന്റെ കറുത്ത കരങ്ങൾ അമർത്തിച്ചവിട്ടി.

​തടവറയ്ക്കുള്ളിലെ ക്രൂരമായ മർദ്ദനത്തിനൊടുവിൽ അവർ ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഭരണകൂടം എഴുതിക്കൊടുത്ത തിരക്കഥ വായിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി. ആ 'വ്യാജ ഏറ്റുപറച്ചിൽ' ടെലിവിഷനിൽ സംപ്രേക്ഷണം ചെയ്ത ശേഷമാണ് ഭരണകൂടം അലിഖാനി സ്ക്വയറിൽ ആ കഴുമരങ്ങൾ ഉയർത്തിയത്. വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കരുതെന്നും വിചാരണ നീതിപൂർവ്വമല്ലെന്നും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ മനുഷ്യാവകാശ വിദഗ്ദ്ധർ അവസാന നിമിഷം വരെ അഭ്യർത്ഥിച്ചെങ്കിലും, കേൾക്കാത്ത ഭാവം നടിക്കുകയായിരുന്നു ഇറാനിലെ ഭരണാധികാരികൾ.

​ഭയത്തിന്റെ നിഴലിൽ ഒരു ജനത, പക്ഷെ...

​എന്തിനാണ് തെരുവിന്റെ നടുവിൽ ക്രെയിനുകൾ ഉയർത്തി ഈ പരസ്യ തൂക്കിക്കൊലകൾ നടത്തുന്നത്? ഉത്തരം വ്യക്തമാണ്—ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഭയം വിതയ്ക്കുക. "ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തിയാൽ നിങ്ങളുടെ ഗതിയും ഇതുതന്നെയാകും" എന്ന് തെരുവിന്റെ നടുവിൽ ക്രെയിനുകളിൽ മൃതദേഹങ്ങൾ തൂക്കിയിട്ട് അവർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയാണ്. ഇത് കേവലം രണ്ട് യുവാക്കളുടെ വധശിക്ഷയല്ല, മറിച്ച് സ്വതന്ത്രമായ വായുവിന് വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന ഇറാനിലെ മുഴുവൻ പ്രക്ഷോഭകർക്കും നേരെ ഉയർത്തുന്ന ഭീഷണിയാണ്.

​എന്നാൽ, ആ ഭയത്തിന്റെ അതിർവരമ്പുകളെയെല്ലാം കാറ്റിൽപ്പറത്തിക്കൊണ്ട് ഇസ്ഫഹാനിലെ തെരുവുകളിൽ കണ്ടത് വേറൊരു കാഴ്ചയാണ്. വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് പുലർച്ചെ, തോക്കുകളേന്തിയ സുരക്ഷാസേനയെപ്പോലും ഭയപ്പെടാതെ നൂറുകണക്കിന് സാധാരണക്കാരായ ജനങ്ങളാണ് അവിടേക്ക് ഒഴുകിയെത്തിയത്. തങ്ങളുടെ ജീവൻ അപകടത്തിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും, ആ കഴുമരങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവർ മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു.

​പോലീസിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി "നാണമില്ലേ നിങ്ങൾക്ക്?" എന്ന് അവർ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. കണ്ണീർവാതകവും ടാസറുകളും വെടിയുണ്ടകളും കൊണ്ട് ജനങ്ങളെ ചിതറിക്കാൻ സുരക്ഷാസേനയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കാം, എന്നാൽ തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാടിൽ ആ ജനതയുടെ മനസ്സിൽ പടർന്ന പ്രതിഷേധത്തിന്റെ കനലുകളെ അണയ്ക്കാൻ ഇനി അവർക്ക് കഴിയില്ല എന്നതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു ആ തെരുവുകൾ.

​തടവറകളിൽ നിന്നും മുഴങ്ങുന്ന പ്രതിഷേധങ്ങൾ

​പ്രതിഷേധം തെരുവിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നില്ല, കല്ലറകൾ പോലെയുള്ള ജയിലറകൾക്കുള്ളിലും അത് പടരുകയാണ്. ടെഹ്‌റാനടുത്തുള്ള ഗെസെൽ ഹെസാർ ജയിലിൽ വധശിക്ഷ കാത്തുകഴിയുന്ന 1,500-ഓളം തടവുകാരാണ് "വധശിക്ഷയോട് നോ പറയുക" (No to Executions) എന്ന മുദ്രാവാക്യമുയർത്തി വൻ നിരാഹാര സമരം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നത്. നാളെ തങ്ങളുടെ കഴുത്തിലും വീഴാം ആ കഴുമരക്കയറെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, ആ അടഞ്ഞ ജയിൽമുറികൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് അവർ ഉയർത്തുന്ന ശബ്ദം ലോകമനസ്സാക്ഷിയെ ഉലയ്ക്കുന്നതാണ്.

​തടവുകാരുടെ ഈ സമരം ഭരണകൂടത്തിന്റെ അതിക്രൂരമായ നിയമങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള ശക്തമായ വിപ്ലവസന്ദേശമാണ്. തങ്ങൾ എത്ര ക്രൂരമായി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടാലും, നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരടി പോലും പിന്നോട്ടില്ലെന്ന് അവർ ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

​'ജെൻ സി'യുടെയും 'ജെൻ ആൽഫ'യുടെയും ചെറുത്തുനിൽപ്പ്

​ഇന്നത്തെ ഇറാന്റെ പുതിയ തലമുറ—പ്രത്യേകിച്ച് 'ജെൻ സി'യും 'ജെൻ ആൽഫയും'—പഴയതുപോലെ ഭയന്ന് ജീവിക്കാൻ തയ്യാറല്ല. ഭരണകൂടത്തിന്റെ പരമ്പരാഗത മതനിയമങ്ങളെയും തോക്കിൻമുനകളെയും അവർ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിലൂടെ അവർ പരസ്പരം കൈകോർക്കുന്നു, ശബ്ദമുയർത്തുന്നു. ഭരണകൂട മാധ്യമങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞ ഈ യുവതലമുറ സോഷ്യൽ മീഡിയ നെറ്റ്‌വർക്കുകളിലൂടെയാണ് തങ്ങളുടെ പ്രതിഷേധം ലോകമെമ്പാടും എത്തിക്കുന്നത്.

​അമേരിക്കയുടെയോ ഇസ്രായേലിന്റെയോ ആക്രമണങ്ങളെയല്ല, ഇറാൻ ഭരണകൂടം ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഭയപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം രാജ്യത്തെ ഈ ചെറുപ്പക്കാരെയും അവരുടെ ഒടുങ്ങാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യാഗ്രഹങ്ങളെയുമാണ്. തങ്ങളുടെ അധികാരം നിലനിർത്താൻ കൂടുതൽ ക്രൂരമായ വധശിക്ഷകൾ നടപ്പാക്കുമ്പോഴും, അത് വരും തലമുറയുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പിന് കൂടുതൽ വീര്യം പകരുകയാണെന്ന് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിലുള്ള നിരീക്ഷകർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

​അവസാനിക്കാത്ത നീതിപോരാട്ടം

​ഇറാനിലെ ഇന്നത്തെ ഓരോ സംഭവങ്ങളും ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയുന്നത് ഒന്നുമാത്രമാണ്—ഒരു ജനതയുടെ നീതിക്കായുള്ള പോരാട്ടത്തെ തോക്കിൻമുനയിൽ നിശ്ശബ്ദമാക്കാൻ കഴിയില്ല. ക്രെയിനുകളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന ആ മൃതദേഹങ്ങൾ ഒരുപക്ഷേ നിശ്ചലമായിരിക്കാം, എന്നാൽ അവർ പകർന്നുനൽകിയ വിപ്ലവത്തിന്റെ കനലുകൾ ഇറാനിലെ യുവതലമുറയുടെ നെഞ്ചിൽ പടർന്നുപിടിക്കുകയാണ്. സ്വന്തം ജീവനും ജീവിതവും പണയം വെച്ചും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായി പോരാടുന്ന ഒരു ജനതയെ അടക്കിഭരിക്കാൻ ലോകത്തൊരു ഭരണകൂടത്തിനും കഴിയില്ലെന്ന് ചരിത്രം നമ്മെ വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു